مَن خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ يُريدُ زيارةَ الحسين بن على ( ع ) فَصارَ الىَ الفُراتِ فَاغْتَسَلَ مِنه ، كَتَبَهُ اللّه مِنْ المُفلِحينَ ، فاذا سَلَّمَ على ابى عبداللّه ( ع ) كُتِبَ مِنَ الفائِزينَ ، فَاذا فَرَغَ مِنْ صَلوتِهِ اتاهُ مَلَكٌ فقال : انَّ رسول اللّه ( ص ) يَقْرَؤُكَ السَّلامُ وَ يَقولُ لَكَ : امّا ذُنوبُكَ فَقَد غُفِرَلَكَ ، فَاسْتَأنِف العَمَل . « 1 » 7 ) از امام حسن عسكرى ( ع ) روايتى منقول است كه ناظر بر عظمت و حرمت مقام حسين بن على ( ع ) در پيشگاه خداوندى است ، و نيز از وعدهء شهادت او و نيز گريهء اهل آسمان و زمين در شهادت آن بزرگوار پيش از تولّدش خبر مىدهد ، و ضمن آنكه پيروزى آن وجود نازنين را در ايام رجعت بازگو مىكند ، ادامهء امامت و شفاى تربت او را به عنوان پاداشى قلمداد مىكند كه خداوند در زمرهء پاداش‌هاى جانبازى و شهادت آن امام بزرگوار در نظر گرفته است : اللَّهُمَّ انّى اسئَلُكَ بِحَقِّ المَولودِ فى هذا اليَومْ ، المَوْعود بِشَهادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهلاله وَ وِلادَتِه ، بَكَتْهُ السَّماءُ وَ مَن فيها و الارضُ وَ مَنْ عَلَيها ، وَ لَمّا يَطا لا بَتَيْها ، قتيلِ العَبَرَةِ وَ سَيِّدِ الاسرَةِ ، المَمدودِ بِالنُّصرَةِ يَومَ الكَرّةِ ، المُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ انَّ الأئمَّةَ مِنْ نَسْلِهِ ، وَ الشِّفاءَ فى تُربَتِهِ . . . . « 2 » 8 ) پايان بخش اين قسمت ، جملات حزن‌انگيز و حسرت آلودى است كه به ابا صالح المهدى حجّة بن الحسن العسكرى - عجّل الله تعالى فرجه - منسوب است : فَلَئِنْ اخَّرَتْنى الدُّهورُ وَ عاقَنى عَنْ نَصْرِكَ المَقدورُ ، وَ لَم اكُنْ لِمَنْ حارَبَكَ مُحارِباً وَ لِمَنْ نَصَب‌َلكَ العِداوَةَ مُناصِباً ، فَلَأُنْدِبَنَّكَ صَباحاً وَ مَساءً ، وَ لَابْكينَّ لَكَ بَدلَ الدُّموعِ دَماً . . . . « 3 » اگر - گردش - زمانه به تأخيرم انداخت و مقدّرات - خداوندى - از يارى تو بازم داشت ، و نتوانستم در ركاب تو با دشمنانت بستيزم ، ولى - در عوض - از صبح تا شب براى تو مىنالم و به جاى اشك خون مىبارم . 6 - 3 . مطالب منقول از همراهان امام كه به فيض شهادت نايل نيامده‌اند : تعدادى از اصحاب امام حسين ( ع ) در چند مرحله از مراحل شكل‌گيرى قيام حسينى حضور داشته‌اند و حتى برخى در روز عاشورا مجروح شده امّا از دست دشمنان جان به در برده‌اند . اينان مشاهدات خود را براى ديگران بازگو كرده‌اند كه اينك در شمار منابع مقتل نگاران قرار دارد . از اين گزارش‌هاى تاريخى مىتوان بسيارى از نقاط مبهم قيام كربلا و رخداد عاشورا را روشن كرد .

--> ( 1 ) . همان ، به نقل از وسائل الشّيعه ، ج 10 ، ص 380 ، باب 59 از ابواب المزار ، ج 10 ، كامل الزّيارات ، ص 185 و 186 . ( 2 ) . همان ، به نقل از مصباح المتهجّد ، ص 758 ؛ بحار الانوار ، ج 98 ، ص 347 و مفاتيح الجنان در اعمال روز سوم شعبان . ( 3 ) . همان ، به نقل از بحار الانوار ، ج 98 ، ص 320 .